Caput XLLiber Psalmorum

1. 1In finem. Psalmus ipsi David.
2. 2 Beatus qui intelligit super egenum et pauperem : in die mala liberabit eum Dominus.
3. 3 Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum ejus.
4. 4 Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus ; universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus.
5. 5 Ego dixi : Domine, miserere mei ; sana animam meam, quia peccavi tibi.
6. 6 Inimici mei dixerunt mala mihi : Quando morietur, et peribit nomen ejus ?
7. 7 Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur ; cor ejus congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras et loquebatur.
8. 8 In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei ; adversum me cogitabant mala mihi.
9. 9 Verbum iniquum constituerunt adversum me : Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat ?
10. 10 Etenim homo pacis meæ in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem.
11. 11 Tu autem, Domine, miserere mei, et resuscita me ; et retribuam eis.
12. 12 In hoc cognovi quoniam voluisti me, quoniam non gaudebit inimicus meus super me.
13. 13 Me autem propter innocentiam suscepisti ; et confirmasti me in conspectu tuo in æternum.
14. 14 Benedictus Dominus Deus Israël a sæculo et usque in sæculum. Fiat, fiat.